Ostatnia aktualizacja: 2026-10-08
Dla standardowego kartonu FEFCO 0201 orientacyjny wymiar rozwinięcia można policzyć ze wzorów: długość arkusza ≈ 2 × (L + B) + zakładka łączeniowa, a szerokość arkusza ≈ H + B.
- L, B i H oznaczają zasadniczo wymiary wewnętrzne: długość, szerokość i wysokość.
- Wzór H + B uwzględnia wysokość pudełka oraz dwie klapy główne po około B/2.
- Przed produkcją trzeba potwierdzić zakładkę, grubość tektury, bigowanie oraz kierunek fali.
Prosty wzór pozwala oszacować format rozwinięcia, ale nie daje jeszcze gotowego wymiaru produkcyjnego. W praktyce określenie wymiary arkusza kartonu klapowego FEFCO 0201 może odnosić się zarówno do wyniku geometrycznego, jak i wykroju skorygowanego pod konkretny materiał oraz technologię. To rozróżnienie chroni przed przekazaniem do produkcji niepełnych danych.
Od jakich wymiarów liczyć arkusz FEFCO 0201
FEFCO 0201 oznacza standardowe pudło klapowe wykonane z jednego arkusza tektury falistej. W podstawowym wariancie jego klapy główne spotykają się w środku.[2]
Obliczenia rozpoczyna się od wymiarów wewnętrznych pudełka:
- L — długość,
- B — szerokość,
- H — wysokość.
Wartości należy zapisać w tej samej jednostce, zwykle w milimetrach. Dokumentacja konkretnego producenta może dodatkowo wskazywać tolerancje lub odnosić się do wymiarów zewnętrznych, dlatego przed użyciem danych trzeba ustalić, czego dotyczą.[1][3]
Dla podstawowej konstrukcji wynik orientacyjny tworzą dwa wymiary:
Długość arkusza ≈ 2 × (L + B) + zakładka łączeniowa
Szerokość arkusza ≈ H + B
Są to zależności uproszczone. Nie obejmują wszystkich korekt wynikających z grubości tektury, sposobu bigowania, tolerancji i technologii łączenia.[4][5]
Wzór na długość i szerokość arkusza
Długość rozwinięcia obejmuje cztery panele tworzące obwód pudełka: dwa o długości L i dwa o szerokości B. Do tej sumy dochodzi zakładka służąca do połączenia konstrukcji.
- Oblicz obwód paneli. Zastosuj działanie 2 × (L + B).
- Dodaj zakładkę łączeniową. Jej wymiar powinien wynikać z technologii stosowanej przez producenta.
- Oblicz drugi wymiar. Do wysokości H dodaj szerokość B, która odpowiada łącznej głębokości klap głównych.
- Traktuj wynik jako bazowy. Dopiero po uwzględnieniu parametrów materiału i produkcji można ustalić finalny format wykroju.
Dlaczego do szerokości dodaje się B
W standardowym FEFCO 0201 każda z dwóch klap głównych ma głębokość zbliżoną do B/2. Jedna znajduje się nad korpusem, a druga pod nim, dlatego razem zajmują około B. Po dodaniu wysokości korpusu H otrzymuje się uproszczony wymiar H + B.[5]
Ta zależność dotyczy podstawowego wariantu 0201. Jest przybliżeniem geometrycznym, a nie uniwersalnym wymiarem produkcyjnym dla każdego rodzaju tektury i każdej maszyny.
Gdzie uwzględnić zakładkę łączeniową
Zakładkę dodaje się do długości wynikającej z obwodu paneli. W przypadku konstrukcji klejonej tworzy ona miejsce potrzebne do połączenia boku pudełka.
Nie należy przyjmować jednej stałej wartości zakładki dla wszystkich projektów. Jej wymiar zależy od konkretnej technologii, dlatego powinien zostać ustalony z producentem. Dotyczy to również projektów wykorzystujących inny sposób łączenia.[6]
Dlaczego wynik ze wzoru nie jest jeszcze wymiarem produkcyjnym
Wynik 2 × (L + B) oraz H + B opisuje bazową geometrię rozwinięcia. Finalny wykrój musi dodatkowo uwzględniać właściwości tektury, położenie bigów, sposób łączenia, tolerancje oraz wymagania maszyny.
Grubość tektury i bigowanie
Big to linia technologiczna, wzdłuż której tektura jest zginana. Przy weryfikacji rysunku odległości ustala się względem środków bigów, z uwzględnieniem grubości materiału.[1][3]
Grubość tektury i geometria bigowania mogą wymagać korekty wartości bazowych. Wielkość tej korekty nie jest stała: zależy między innymi od materiału, rodzaju fali, maszyny i przyjętej metody pomiaru. Właściwe wartości powinny pochodzić z dokumentacji technologicznej producenta.
Kierunek fali przy zapisie formatu
Sam zestaw dwóch liczb nie zawsze wystarcza do jednoznacznego opisania arkusza. Trzeba również określić jego orientację względem kierunku fali. Kolejność zapisu wymiarów należy potwierdzić z dokumentacją zakładu lub dostawcy.[1][2]
Przed przekazaniem wymiaru do produkcji przydaje się krótka kontrola danych:
- potwierdzenie, że L, B i H są wymiarami wewnętrznymi,
- rodzaj i grubość tektury,
- sposób łączenia konstrukcji,
- wymiar zakładki łączeniowej,
- korekty związane z bigowaniem,
- orientacja arkusza względem kierunku fali,
- tolerancje i wymagania maszyny producenta.
Przy nietypowej konstrukcji, nadruku lub sposobie wykrawania zakres danych może wymagać rozszerzenia. Sam wynik uproszczonego wzoru nadaje się więc do oszacowania formatu, ale nie powinien zastępować zaakceptowanego rysunku technologicznego.[6]
Przykład: karton 300 × 200 × 150 mm
Załóżmy, że wewnętrzne wymiary kartonu wynoszą:
- L = 300 mm,
- B = 200 mm,
- H = 150 mm.
Orientacyjną długość bez zakładki oblicza się następująco:
2 × (300 + 200) = 1000 mm
Orientacyjna szerokość wynosi:
150 + 200 = 350 mm
Uproszczony wynik to zatem około 1000 × 350 mm przed doliczeniem zakładki i korekt technologicznych.[5] Nie jest to gotowy format do zlecenia produkcyjnego.
Jeżeli projekt ma oznaczenie pochodne, na przykład 0201-2, nie należy automatycznie zakładać geometrii identycznej z podstawowym FEFCO 0201. Taki wariant wymaga sprawdzenia właściwego rysunku konstrukcyjnego.[1][2]
Źródła
- Opis techniczny katalogu FEFCO, FEFCO.PL.
- Katalog FEFCO, FEFCO.
- FEFCO Recommendation No. 101 — Procedure for determining the internal dimensions of flap type or one piece corrugated board cases, FEFCO Standards Committee.
- RSC Box (FEFCO 0201): Blank Formula, Sizing & Variants, Balaji International.
- Regular slotted box (FEFCO 0201) dieline template, CardboardShaper.
- FEFCO box die-line calculation in C++, DevUnit Lab.
+Artykuł Sponsorowany+